Bohaterowie

Heinz Guderian

Stanowisko: generał
Losy: zmarł w Niemczech w 1954 r., w wieku 65 lat
Heinz Guderian ukończył szkołę wojskową i w 1907 r. wstąpił do niemieckiej armii jako oficer sygnałowy. Podczas I wojny światowej służył na froncie zachodnim jako sztabowiec i po klęsce Niemiec pozostał w wojsku. W okresie międzywojennym opracowywał nowoczesne koncepcje prowadzenia wojny. Opowiadał się za użyciem jednostek pancernych, wspieranych przez zmotoryzowaną piechotę i lotnictwo, które szybko przedrą się na tyły wroga i okrążą jego siły. Taktykę tę nazwano „Blitzkrieg”, wojna błyskawiczna.
Guderian dowodził korpusem pancernym podczas agresji na Polskę, a następnie we Francji, gdzie jego oddziały przełamały francuskie pozycje pod Sedanem i dotarły do kanału La Manche, zamykając aliantów w kotle w Dunkierce. Guderian słynął z bezustannego popędzania swych podwładnych podczas ataku i tego, że nie tolerował żadnych opóźnień. Często też kłócił się z przełożonymi.
Podczas „Operacji Barbarossa” Guderian otrzymał własną grupę pancerną. Jego siły kilkakrotnie w imponującym stylu przełamały front, co pozwoliło okrążyć wielkie siły nieprzyjaciela w rejonie Mińska i Kijowa. W krytycznym momencie kampanii nakazano mu jednak wycofać się spod Moskwy, co bardzo go sfrustrowało. Jego zdaniem zdobycie stolicy ZSRR miało decydujące znaczenie dla dalszego przebiegu wojny. Po ostrej kłótni ze swym przełożonym, feldmarszałkiem von Kluge, Guderian został pozbawiony dowództwa.
W 1943 r. powrócił do czynnej służby jako generalny inspektor wojsk pancernych. Odtąd odpowiadał za szkolenie, wyposażenie i organizację dywizji pancernych w Niemczech. W tej roli z pogardą odnosił się do obsesji Hitlera na punkcie nowej cudownej broni w rodzaju Tygrysów i twierdził, że Niemcy powinny się skoncentrować na produkcji większej liczby sprawdzonych czołgów, jak Panzer IV.
W lipcu 1944 r. został szefem sztabu generalnego, odpowiedzialnym za strategię na froncie wschodnim. Ale na tym późnym etapie wojny mógł już tylko próbować opóźniać to, co było nieuniknione. Po wielkiej awanturze z Hitlerem w kwaterze głównej armii w marcu 1945 r. ponownie został zdymisjonowany.
Guderian poddał się Amerykanom, ale nie został oskarżony o zbrodnie wojenne (choć domagali się tego Sowieci). Po wojnie napisał bestsellerowe „Wspomnienia żołnierza” i pełnił rolę doradcy zachodnioniemieckiego rządu do spraw wojskowych.