< Artykuły

Polskie Wynalazki

Jan Szczepanik, nazywany polskim Edisonem, na kilka lat przed wynalezieniem telewizora, wynalazł telektroskop – pierwszy niedziałający prototyp telewizora. Miał też swój udział m.in. w wynalezieniu kolorowej kliszy, na podstawie jego odkryć firma Kodak wyprodukowała filmy do aparatów.
Kazimierz Żegleń wymyślił i opatentował pierwszą kamizelkę kuloodporną, złożoną z kilku warstw gęsto tkanego jedwabiu. To wystarczyło, by ubrany w nią człowiek mógł przeżyć strzał z pistoletu. Kula, przebijając kolejne warstwy materiału, wytracała prędkość i nie raniła ciała.
Kazimierz Prószyński opatentował pierwszą kamerę, zwaną paleografem, jeszcze przed braćmi Lumière. Później skonstruował kinofon – projektor filmowy, mający rozwiązać problem synchronizacji dźwięku i obrazu. Opracował także ręczną kamerę filmową do wykonywania zdjęć lotniczych.
W latach 40. XX wieku Józef Kosacki wynalazł wykrywacz min. Urządzenie było dokładne i łatwe w użyciu. Tak dobre, że – uwzględniając zmiany i ulepszenia – jego nowe modele były stosowane podczas wojny w Zatoce Perskiej dwie dekady temu!
Na początku lat 30. XX wieku Rudolf Gundlach skonstruował peryskop odwracalny, umożliwiający obserwację bez odwracania głowy, czy zmiany pozycji obserwator. Był montowany w wielu modelach popularnych czołgów podczas II wojny światowej.
Kryptolodzy Marian Rejewski, Jerzy Różycki i Henryk Zygalski opracowali automat do łamania zaszyfrowanych depesz niemieckich, który pomógł rozszyfrować legendarną niemiecką Enigmę. Według wielu ekspertów – ten wynalazek pomógł zakończyć II wojnę światową kilka lat wcześniej.
Lampa naftowa wynaleziona została przez Ignacego Łukasiewicza w 1853 roku. W krótkim czasie przebojem zdobyła cały świat, bo była tańsza i wydajniejsza od świec.
W 1911 roku Maria Skłodowska–Curie otrzymała drugą nagrodę Nobla w dziedzinie chemii za odkrycie polonu i radu. Polka była też jedyną kobietą wśród laureatów nagrody naukowej do 1935 roku.
Mikołaj Kopernik urodził się w 1473 roku, kiedy uważano, że Ziemia jest płaską tarczą osadzoną w centrum wszechświata, a wokół niej krążą Księżyc, Słońce i planety. Gdy zmarł w 1543 roku, pozostawił w swym dziele „O obrotach ciał niebieskich” podstawy systemu, który nie tylko odrzucał błędy tej nauki, ale też stał się punktem wyjścia wszystkich znanych dziś odkryć dotyczących budowy wszechświata.